جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٢

[ مجلس سى و يكم ] ساقىنامه

كه تا خان كند رحم بر جان ما * مگر بر طرف گردد اين ماجرا

ز سردار پنهان با غازيان * شدند آن گروه لعين همزبان

كه چون مير لشكر بما يار نيست * كسى جان ما را خريدار نيست

رضا گر بود از دليران جنگ * سوى خان رود قاصدى از فرنگ

چو از اهل ايمان رضا يافتند * سوى مقصد خويش بشتافتند

رضا شد چه حاصل زمير سپاه * دواجو روان شد سوى دادخواه

در آنجاى پرخوف و درياى بيم * بهم جنگجو دو سپاه عظيم

نهانخانه لشكر صف‌پناه * به نقب « 1 » اندرون بود در سيبه‌گاه

در آنجا كه كفار بنشسته بود * ره رفتن و آمدن بسته بود

بقوم قزلباش از اهل فرنگ * دمادم سخن رفتى از صلح و جنگ

نمىكرد قدرت كس از كافران * كه جويد صلايى بهم نام خان

ز بس بود در هم دل هر دو صف * ز دريا نمىشد فغان بر طرف

دو لشكر كه در هم شود كارشان * سراسيمه گردد زمين و زمان

بفكر دگر شد چه سردار خان * فرنگى گرفتش رضا در زمان

سرلشكر خان هم انديشه داشت * كه گويد چرا قاصدى برگماشت

من او را بكارى فرستاده‌ام * نه بر صلح‌جويى رضا داده‌ام

به آخر بتصديق الصلح خير * ره صلح دادش به رهبان دير

[ مجلس سى و يكم ] ساقىنامه

[ مجلس سى و يكم ] ساقىنامه

بيا ساقيا بزمى آماده كن * مرا مست پيمانه باده كن

( 1 ) . اصل : بنقب .