جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٧٥

آغاز جنگ برّ عرب و . . . « 1 » صفى قلى خان عالى نسب

پس از چندى روزى ز صاحب علم * كه خانش بود مثل جمشيد جم

روا نشد رقم سوى خان در زمان * بدين بكر مضمون از ان كامران

كه هستند از آنسوى برّ عرب * سگى چند از نهروانى لقب

كه در نزوه و بهله دارند جاى * تمامى عدوى شه اولياى « 1 »

بخونريزش آن گروه لعين * بكوش از سر صدق در راه دين

كه باشد مرادم همين در جهان * ز كار تو اى خان كشورستان ( a 36 )

ببايد كه برّ عرب را بجنگ * بگيرى چو هرموز از اهل فرنگ

پس آنگه بر آن قوم بد اعتقاد * بزن خويشتن را تو چون شمع و باد

به دريا نيابى گر از موجه راه * ز كعبه برو تا بدان مرزگاه

مثل مانده از رهروان هنر * كه يك ساله ديرآئى از پل گذر

مكش منت از رحمت بحر و بر * كه مشتق بود راحت از زور و زر

در انداز كشتى ببحر گران * بيفكن بدشمن امان الامان

كه هستند اعرابيان با فرنگ * هميشه يگانه چو بحر و نهنگ

در اول قدم رو بنه بر زمين * درين ره بدرگاه جان آفرين

پس آنگه روان كن عنان مراد * درين ره بكوش از سر اعتقاد

بفيروزى روز من ياد كن * بهمت دل خويش را شاد كن

مكن خوفى از كشتى و بادبان * كه در دستت اقبال داده عنان

بود پهلوان گر به دريا فرنگ * سپاه تو هستند فيروز جنگ

ترا از پدر مانده نام‌آورى * كه او داشت بازوى زورآورى

بلندىّ اقبال ايا نامور * بنام من از غيب بر كرده سر

دهم من چو بر جنگجوئى رضا * برآرد قضا دسترا بر دعا

به سختى و سستى تنومند « 2 » باش * رسد هر چه از غيب خرسند باش

( 1 ) . مراد دشمنى خوارج با امام على ( ع ) است . ( 2 ) . اصل : نيومند .