جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٧١

صفت پيشكش كشيدن ناظر خان سكندر نشان به قصد حضرت صاحب قران در دار السلطنه اصفهان

بصبحى كه در شام آن صبحگاه * نمود از فلك طاق ابروى ماه

دل حاجى از بهر طوف حرم * به مقصد رسيد اندران صبحدم

بمحرم شدن جمله محرم شدند * بعفو گناهان مسلم شدند

گروهى بدرگاه شاه نجف * رساندند خود را ز بهر شرف

گروهى ز خاك شه كربلا * كشيدند در ديده چون توتيا

ز مشرق زمين تا به مغرب زمين * كه بودند مردان جق اجمعين

رياضت كشان ره اعتقاد * رسيدند هر يك بكام و مراد

گروهى سوى قبله گاه دعا * كه باشد على ابن موسى رضا

ز بهر مرادات دنيا و دين * بكردند بهر يك طواف از يقين

در آن آستان ملايك مكان * كه باشد ز جان قبلهء راستان

گروهى هم از صوفيان صفا * در آن آستانه بكردند جا

چو اول صفى بود و آخر صفى * بلاشك بهر جاست حاضر صفى

گروهى هم از مجمع غازيان * كه هستند يكرنگ شاه جهان

كشيدند صفرا بدرگاه شاه * كه آن قبله باشد جهانرا پناه

بيك صبحدم شد دو خسر عيان * يكى شه يكى آفتاب جهان

مراتب را ببين از كجا تا كجاست * كه خورشيد خاور چو بر پاى خاست

چو چشم از براز فلك برگشاد * بپاى شه دين و دنيا فتاد

لب كوس دولت چو در خنده شد * دل مرده از خنده‌اش زنده شد

چو گلبانگ طبل مبارك زنان * به پيچيد در ششدر آسمان

سكندر هنر ، خان با عدل و داد * ز لوح دل خويش خالى گشاد

كه گردد صفى خان بساعت روان * ز بهر سلام شه كامران