جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧

مضمون فتح‌نامه هرموز و خواندن آن در قصر بخت كامگار

چنين گفت بر حيدر آن ذات پاك * برون رفت ازين عالم و آب و خاك

جهان پرورا وقت آن شد كنون * كه هم نام پيغمبر آيد برون

دهد از ولايت جهانرا رواج * ستاند ز اقليم سبعه خراج

به حكم نبى و ولى آله * تو شاهى هست آن ولايت پناه « 1 »

جز از آل ياسين كسى در جهان * نباشد در آفاق صاحب قران

چو معروض شد مدعا در سخن * نهم مهر خاموشى اندر دهن

ز آب و هواى زمين و زمان * هميشه بود تا بهار و خزان

بلطف خدا و ولى و رسول * دعا را بود تا نظر در قبول

بهار بقاى شه شيعيان * بود سبز تا دور آخر زمان

چو برگ خزان دشمن شاه دين * سرافكنده گردد به روى زمين

يكى را اجل سر برد در كفن * يكى را كشد تيغ شه جان ز تن

محبان شاه از قضا و بلا * بود جملگى در پناه خدا

چو شد نامه فتح عالى تمام * اشارت به ساقى شد از بهر جام

سراپاى آن معنى دلپذير * چو بشنيد گيتى پناه از وزير

سپاس تمامى بجان آفرين * رساند و رساندش ز جان آفرين

بدان زور و بازوى كشورستان * كه شد خان خانان شاه جهان

تمام سپاه شهنشاه دين * زبانرا گشادند بر آفرين

ز گلبانگ شادى و طبل ظفر * سپهر معلق شد از جا بدر

ز كوس بشارت سه روز و سه شب * مشخص نشد ساعت روز و شب

ز آرايش بزم و آواى رود * بشورش درآمد سپهر كبود

ز صوت غزلخوان و از رقص جام * ز شب تا سحر از سحر تا بشام

( 1 ) . اين مصرع چنين است در اصل .