جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٦٢

مراجعت نواب عالى به خاك فارس و جمعيت خواطر اسلاميان

تماشاى اسبان بخاطر رساند * بباغ و طويله عنان بر جهاند

درآمد بجايى كه اسبان بند * كشيده يكايك بپاى كمند

ز تخت روان وكيلى « 1 » نشان * نه تخت روان بلكه روحى روان

. . . « 2 » بيژنى * كه بودند مثل پرى ديدنى

ز اسبان خوش صورت خانه‌زاد * بگرمى چو آتش بجلدى چو باد

خورشهاى خوش طعم عنبر سرشت * كشيدند در مجلس چون بهشت ( b 30 )

چو اهل بهشت آنچه مىخواستند * به پيش نظرها بياراستند

بدين طرز مهمانىاى ساز كرد * نه مهمانى بلكه اعجاز كرد

دران دشت مهمانىاى كرد خان * كه رضوان بجنت نكردى چنان

كسى را كه با سفره‌اش كار هست * ضرورى سفره بخروار هست

اگر در بيابان بود ور به شهر * كند كار خود را باقليم دهر

دريغست از انكس كه بود و نداد * و گرنه ز هستى چه باشد مراد

شنو تا بگويم ز صاحب كرم * كه شد كلك نطقم چو نطق قلم

چو از خوردنى كار خود ساختند * بساط مى و باده انداختند

درآورد ساقى مى لاله رنگ * بمجلس گه شاه فيروز چنگ

برامش نشستند رامشگران * بذوق جهاندار صاحب قران

از آن رود با چشمه زنده رود * روان شد ز هر نغمه آواى رود

سرايندگان نواهاى نغز * بكلّه خبردار كردند مغز

برآمد چنان ناله از ارغنون * كه از ذوق در تن بجوشيد خون

شد از زخمه ساز و از رقص جام * ز رومى نژادان شيرين خرام

خوش آينده رقاصيئى در نظر * كه چرخ معلق شد از جا بدر

( 1 ) . وكيل از القاب و مناصب دورهء صفوى است . ( 2 ) . به اندازه دو كلمه ناخوانا .