جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٦١

مراجعت نواب عالى به خاك فارس و جمعيت خواطر اسلاميان

بدان مرد مردانه فرمان بداد * خود اندر ركاب ظفر پا نهاد

هر آنچه از غنيمت كه شد دستبرد * بناظر نظر كرد و جمله سپرد

كه تا جمله را آن پسنديده راى * بيارد بآوردگه از قفاى

چو شد خان خانان از آنجا روان * بيامد سوى فارس با غازيان

سپه جوقه جوقه دو ماه تمام * به منزل رسيدند در صبح و شام

چو شد آشكارا بخلق جهان * كه آمد بشيراز نواب خان

تمام بزرگان بعزم سلام * به پيش آمدند از ره احترام

براى شرف چون جبين يقين * رساندند نام‌آوران بر زمين

ز بهر فزونى اقبال شاه * كه هست آستانش جهانرا پناه

چو از سجده پرداختند از نياز * بخوان عطا دستها شد دراز

سپهدار و سالار و صاحب قران * نشستند « 1 » بعشرت بامن و امان

بيكماه چون داد نعمت بداد * بديوانگه آمد بعمر زياد

ولايت ستان خان صاحب كرم * كه نامش بود حرف امر قسم

به پيش آمد و حال ملك و سپاه * چو كردش به چشم عدالت « 2 » نگاه

به كار رعيت چنان وارسيد * كه نازل شد احسن بعرش مجيد

ستمكاره را بست بر پالهنگ * كه تا شد نشانه بتير خدنگ

گرفت از ستمگر جزاى يتيم * بمسكين كرم كرد از زر و سيم

بروز دگر كز رخ مرغزار * ز ژاله عرق ميچكيد از بهار

زمين بود چون نقش نقاش چين * به آب و هوا چون بهشت برين

كه خان قضا قدرت از صيد باز * شكار افكنان آمد از صيد باز

. . . « 3 » كوچه باغ * پس از سير فردوس دور اياغ

( 1 ) . اصل : نشستن . ( 2 ) . اصل : عداله . ( 3 ) . يك كلمه افتاده است .