جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٥٩

مراجعت نواب عالى به خاك فارس و جمعيت خواطر اسلاميان

درآور مرا در سماع آنچنان * كه اسرار گويم بروحانيان

چون جان مرده و عاقبت اين مقام * ولى تازه دار از مقامات و جام

مراجعت نواب عالى به خاك فارس و جمعيت خواطر اسلاميان

مراجعت نواب عالى به خاك فارس و جمعيت خواطر اسلاميان

چنين رفت تقدير كار جهان * كه فارغ چو از جنگ شد تيغ جان

بعالم در امنيت باز شد * كبوتر بىانديشه از باز شد

ز مشرق به مغرب گذشت اين خبر * كه هرموز را خان گرفت از هنر

ازين پس ز انديشه تيغ خان * نباشد كسى راهزن در جهان

فرنگى كه مثلش نبودى بجنگ * ز دريانوردى و توپ و تفنگ

ز تكبير فتحى كه نواب خواند * كنون نامش اندر زمانه نماند

پس از بستن و كشتن دشمنان * كشيده بشكرانه شد خوان خان

بقربانى چند در راه شاه * دعائى « 1 » بتازه گرفت از سپاه

به ترتيب خان سفره‌چى قرچغاى * كمر بست از روى صدق و صفاى

ز هرگونه از خوردنيهاى نغز * كه از لذتش شد خبردار مغز

درآورد از مطبخ صف سپاه * خورشهاى الوان به پيش سپاه

ز مرغ و ز بره هزاران هزار * سر لنگريها گرفته قرار

ز ماهى بريان و قرص شكر « 2 » * كه از بوى او تازه مىشد جگر

ز حلواى تر با رقاق « 3 » تنك * شد آراسته با يخ آب خنك

از آن خوردنيهاى عنبر سرشت * كه دم ميزد از خوردنيها بهشت

ز خدمت چنان داد نعمت بداد * كه اين چرخ تا محشر آرد به ياد

چو پرداخت از فايده جمع جيش * ز خلعت سخن رفت و از بزم عيش

( 1 ) . منظور از « دعا » در اينجا خواهانى نمودن است . ( 2 ) . اصل : سكر . ( 3 ) . رقاق - يا ركاك ، نوعى نان بوده است .