جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٥٣

در گرفتن قلعه و امان خواهى باقى ماندگان كفار و تكبير فتح خواندن

ز تحسين و صلوات كرّوبيان * بطاق دو ابروى نوّاب خان

دل بحر اخضر درآمد به شور * به دريا درّ افزود و در ديده نور

چو مفتاح قلعه بفتاح رسيد * شد انّا فتحنا بفتحش كليد

معرّف بدين مژده بر پاى خواست * بخواند آيه افكند از بند راست

مؤذن ز تمجيد خير العمل * بياميخت با هم لبن با عسل

غزاوت كشان در خروش آمدند * بمانند دريا به جوش آمدند

شكستند آئين زنّار را * فكندند ناقوس كفّار را

بفتح جرون شد چو حق رهنمون * نه بت ماند و نه بتكده در جرون

بآئين دين نبى و ولى * كه باشد سر شير مردان على

به شهر جرون خان صاحب قران * بزد سكّه پادشاه جهان

درآمد ز قلعه فرنگى بدر * همه نيم جان و سراسيمه سر

ز گرد چليپا فكنده تمام * نهاده بهم دست از خاص و عام

فرو برده سر در گريبان همه * بجيب از نظر اشكريزان همه

كشيدند خود را به يك گوشه‌اى * نه فكر رهى نى غم توشه‌اى

عروسان ناشوى ديده فرنگ * شدند ايمن از لعب چرخ « 1 » پلنگ

گرفتند از انگشتر زينهار * خط راحتى تازه از روزگار

كه تركان به يغماى آن گلرخان * نپرداخت از بيم شمشير خان

چو خالى شد آن انجمن از نبرد * صبا برد مژده زمردى مرد

بهر سرزمينى بهر منزلى * كه تا شاد گردد هر اهل دلى

رسد چون بهر گوش حرف هلاك * شود دوست شاد و عدو خشمناك

دهد قلب او دوستان را كلاه « 2 » * كند لفظ او خصم را خاك راه « 3 »

( 1 ) . چنين است در اصل . ( 2 ) . چنين است در اصل . ( 3 ) . اصل : خاكراه .