جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨

سخن در صف آرايى لشكر و در آمدن موذن ايلچى با صاحب لشكر

چنين گفت كاى رهزنان فرنگ * شما را دلى هست مانند سنگ

درين بندر از دستبرد شما * نياسوده يكروز خلق خدا

مجاور دهد بر مسافر خبر * كه فرياد ازين قوم پر شور و شر

مسافر دهد بر مجاور جواب * كه دريا جحيم است و كافر عذاب

بدين رزم هستم من اميدوار * كه بر مستحق حق بگيرد قرار

سراپاى عالم گرفته خبر * كه شهر جرون گشت زير و زبر

چو از جنگ لشكر بپرداختند * جرونى ز نو در جرون ساختند

كنون مىرود التماس از فرنگ * كه ما را دگر نيست ياراى جنگ

بدين عقل معقول و فكر يقين * گرفتند سرخانه كبر و كين

ازين راى و تدبير و اين اعتبار * نهاديد سر در سر كارزار

بشيران هر آنكس دليرى كند * چو شيران ببايد كه شيرى كند ( b 58 )

دگر نه بميدان كين تاختن * سرافكندنست يا سر انداختن

[ مرا ] « 1 » نيست در كار خود اختيار * كه ميترسم از سايه كردگار

چو شاه جهان وارث حيدرست * مرا سايهء لطف او بر سر است

بفرمان آن دادخواه جهان * شما را زمانى دهم من امان ( a 59 )

كه از مذهب عيسوى بگذريد * بدين محمد پناه آوريد

و گرنه به حق خداى جهان * كه دشمن ز تيغم نبردست جان

نيايد زر و زيورم در نظر * كه زيور بود چشم جان گنج زر

كسى را كه جان هست گو زر مباد * كه زر همچو شداد دارد به ياد

بود قوت تيغم سر دشمنان * نه مال و منال و خراج جهان

مرادم ز افشاندن تيغ تيز * بود شهرتى بهر جان عزيز

( 1 ) . افتادگى در متن كه به صورت قياسى « مرا » خوانده شد .