جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٤٥

راى زدن خان كشورستان با پير صاحب تدبير همدم سلطان

نباشد گر از ترس من در زمان * زند لشكرم آتش اندر جهان

پس از مصلحت ديدن طرح رزم * قضا زد ز نو بر هم آئين بزم

ز سر پاش « 1 » فولاد و از ضرب دست * سلح شور را بس كه آمد شكست

سر چرخ اطلس بشور آمده * از آن در اثر بىشعور آمده

بكيوان فرخنده فرمود خان * كه وارس بهرموز و هرموزيان

خبر پرس از پردود از فرنگ * كه باشد بصلحش سرى يا بجنگ ( b 57 )

در قلعه بستن به روى سپاه * چه سودى دهد چون اجل يافت راه

درآمد ز جا آن جوان دلير * به دريا بيفكند خود را چو شير

چو از ورطه خود را بساحل رساند * رسيدش به جائى كه حيران بماند

زمينى فتاده در آنروى آب * كه خاكش بفولاد دادى جواب

حصارى در آن سر به سر وهم و شك * كه بودى ز حدّ شما تا سمك

در آن خيل انديشه را ره نبود * كس از حال آن قلعه آگه نبود

به خاك افكنش ديدهء مهر و ماه * فتادى كه از سهو گشتى سپاه

كه آمد ز درياى جوانى بدر * كه بگريزد از هيبتش شير نر

نمايد ز ره در بر آبخوان * چو اختر كه بنمايد از آسمان

قوى طالع آمد چو از اخترش * رسيده تو گويى بكيوان سرش

درآمد باردوى خان زمان * جوان دلاور چو شير ژيان

شكوهش زيادست از اسفنديار * ندانم كه آمد ز بهر چكار

مشخص نه تا او چه دارد خبر * كه در لشكر افتاده غوغا دگر

كپيتان برسم پيام‌آورى * روانكرد از قلعه نام‌آورى

بطرزى درآمد بلشكر نمود * كز افسون دل اهل دلرا ربود

( 1 ) . اصل « سرپاس » به معناى گرز گران و عمود آمده است .