جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

راى زدن خان كشورستان با پير صاحب تدبير همدم سلطان

چنين گفت كين « 1 » صاحب عدل و داد * هميشه بود مقصدت بر مراد

ميسرّ ترا هست كز لطف شاه * جهان را بگيرى به زور سپاه

ولى نزد من صلح بهتر ز جنگ * به شرطى كه گيرى خراج از فرنگ

مكن آنچنان كز دو كوه گران * شود خون بدرياى عمان روان

عطا و مروت بقومى رواست * كه بر تيغ تو خون جمله غذاست

نزد رستم زال در روز جنگ * خود و لشكرش بر سپاه فرنگ

زدى بر فرنگى تو آن تيغ كين * كه آمد ز لوح و قلم آخرين

به صلح ار نكوشى بقوم فرنگ * ره كاروان بسته گردد ز جنگ

جهانرا بود دل ز آسودگى * نه در بند معدوم نابودنى

ميان دو لشكر چو خون شد روان * بود مايه سود ايشان زيان

سخن ختم شد اى خداوندگار * كه چون من روم تو ز من ياددار

كه ايرانيان با گروه فرنگ * نكردند ماننده روم جنگ

چو دستان تو آمد اندر ميان * نخواند كسى داستان كيان

جوابش چنين رستم عصر داد * كه دارد جهان صد چو رستم به ياد

بعالم نيايد نكو در هنر * كه پيچد كمند من از خصم سر

چه حاجت بباج و خراجم بود * كه نام‌آورى احتياجم بود

خروجى بود بهتر از صد خراج * كه باشد مرا نام نيك احتياج

بما گر نبودى فرنگى دو رنگ * چگونه فكندى قضا طرح جنگ

همان به كه از يمن اقبال شاه * بدست آرم اين ملك را با سپاه

نداند كسى كز جهان پروريست * كه بر قتل دشمن مرا ميل نيست

كنم صلح اگر من بقوم فرنگ * سپاهم جهانرا بيارد به تنگ

( 1 ) . چنين است در اصل .