جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

راى زدن خان كشورستان با پير صاحب تدبير همدم سلطان

هميشه بود غالب خصم بد * خدايش نگهدارد از چشم بد

دعا چون شد از قول داعى تمام * بگردش درآمد مى لعل فام

بيا ساقيا در ده از صاف درد * كه آخر به صد غم بخواهيم مرد

مغانى مى اندر قرح كن ز جان * كرم كن بيكرنگ پير مغان

زمان غم آنكس كه مى گوش كرد * غم هر دو عالم فراموش كرد

بروز دگر سر چو زد آفتاب * كشيدند مردم سر از جيب خواب

شد از ملك گردون سپاه نجوم * دوئى بر طرف شد ز زنگى و روم

چنين راى داد خان كشورگشاى * به پير خردمند فرخنده راى

جهانديده سلطان صاحب يقين * كه همدم بنامست مؤمن بدين ( a 57 )

سرلشكر صاحب داد و دين * بدان پير فرزانه گفت اينچنين

كه در رزم هرموز و قتل عدوى * چه باشد صلاح تو اى نامجوى

بگو كز چه گبران شيطان شعار * ندارند با ما سر كارزار

از ايشان چنين فتنه‌اى پا گرفت * كه طوفان درين روى دريا گرفت

كنون از چه رو مىكنند التماس * به چندين زر و لشكر بيقياس

كبوتر چو افتد بچنگال باز * چه حاصل در آنوقت سوز و گداز

كند از جگر سر چو خنجر بدر * كجا يابد آنكس ز درمان اثر