جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

آمدن ايلچى اهل قلعه با التماس و امان‌خواهى

تو امروز با اين سپاه گران * ندادى بجان فرنگى امان

بسى را بكردى تو در زير خاك * بسى سينه را كردى از تيغ چاك

سپاهت بهرموز تا پا رساند * بقلعه كسى از سپاهى نماند

چو از قلعه دارى بجان آمديم * بجان دادن اندر امان آمديم

اگر باج خواهى به بالاى سر * و گر ملك خواهى بمدّ نظر

بما گر ز تيغت جفا مىرود * جوانمرديت در كجا مىرود

بحقّ قدمگاه شير خدا * كه آن قبله گاهست هرموز را

كه بستان ز ما نقد يكصد هزار * ز تومان شاهىّ كامل عيار

اگر امر عالى بود نقد را * به ارباب ديوان نمائيم ادا

رضا گر بود مبلغ ترجمان * بگيرند تحصيلداران خان

بهر روز پنجاه تومان ز ما * كهتا دفعه دفعه نمائيم ادا

و گرنه [ به ] پنجاه روز تمام * ز خويش و ز بيگانه در صبح و شام

ز سوداگران دستگردان كنيم * بيكبارگى و اصل خان كنيم

و گر حاجت اينست ايا نامدار * كه از مال عالى بود بنكسار

درانجا يقين گردد از غازيان * كه هر ساله از حاصل نفع آن

بگيرند و تسليم عالى كنند * كه تا فتنه زين شهر خالى كنند

ازين پيش ياراى تقدير نيست * كه تقدير در قسم تحرير نيست

الا تا بود سير ليل و نهار * بفرمان يزدان درين روزگار

بود مر مراد شهنشاه دين * قرار زمان و مدار زمين

هر آنكس كه سرپيچد از راى شاه * شود چون شب واج « 1 » رويش سياه

كسى كوست يكرنگ شاه جهان * بود در پناه خداى جهان

( 1 ) . شب واج - شب حيرت ، گيجى .