جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٤١

آمدن ايلچى اهل قلعه با التماس و امان‌خواهى

بقلعه دوبار آتش اندر گرفت * قضا صحبت جنگ از سرگرفت

سرانرا همه . . . « 1 » سرگشت آب * ز نو خانهء دشمنان شد خراب

درين آخر نصرت غازيان * كه شيران گريزند از تيغشان

چنين داد با خود فرنگى قرار * كه آيند در خدمت نامدار

مگر بگذرد از سر خونشان * كه كس نيست محروم ازين خاندان

سه مرد سخن دان كه در صلح و جنگ * گرفتى ازيشان تمام فرنگ

گهى راى تدبير و قول و قرار * گهى مصلحت بينى كارزار

بهر درد بودند درمان پذير * همه طالب آن سه رهبان پير

سه انجيل خوان و سه با اعتبار * كه بودند در شهر خود شهريار

نشستند در ساعت اندر غراب * گذشتند چون باد صرصر ز آب

ز بعد سلام امير جهان * كه تيغش بود جان ده و جان ستان

بقانون دين خود آن مردمان * گرفتند افسر ز سر در زمان

دو انگشت خود را ز روى يقين * رساندند چون لام الف بر جبين

پس آنگه گشادند نطق زبان * باوصاف داراى كشورستان

كه اى وارث ملك افراسياب * ز رنگ تو بست از نظر راه خواب « 2 »

مكن بيش ازين جور بر عاجزان * كه راضى نباشد خداى جهان

بعرش و بكرسى و لوح و قلم * كه عادل ندارد سرى با ستم

در انجيل عيساى روح اللهست * كه او بر شما نيز خود آگهست

چنين آتشى خو مباش اى امير * كه آتش طبيعت شود زود پير ( b 56 )

چو وقتى كه آرى تو پا در ركاب * دل شير گشته ز بيم تو آب

ندارد كسى تاب جنگ فرنگ * تو آرى همين نام ايشان به ننگ

( 1 ) . يك كلمه افتادگى دارد . ( 2 ) . چنين است در اصل .