جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٣٨

آمدن نواب عالى به شهر هرموز

خميس از سيه كارى كار خويش * در قلعه را بست و نامد به پيش

چو برخواست از هر دو صف رستخيز * امان خواستن بهتر است از گريز

چو باز آيد اندر كنار قفس * نفس كى زند طوطى بولهوس

بطوطى زند پنجه چون شاهباز * دگر كى بخواند نواى مجاز

چو در پاى قلعه سپه صف كشيد * تو گفتى دل گاو گردون دريد

برآمد چو از ناى تركى خروش * برفت از سر ترك افلاك « 1 » هوش

علم شد سنانها چو بر آسمان * ملايك درآمد بشور و فغان

كشيدند چون تيغها از نيام * تو گفتى كه شد كار عالم تمام

ز برق سپرهاى فولاد مغز * بهر فرق در لرزه افتاد مغز

ز غريدن توپ قلعه گشا * سراسيمه شد چرخ نيلى قبا

چو شد بسته توپ گران بر حصار * برآمد فغان از دل قلعه‌دار

كه اى سرفرازان دنيا و دين * شما را چه حاجت به كبر است و كين

گر از ريزش خون ما خرميد * بيكبارگى دست و خنجر شويد

ثواب غزاوت اگر از شماست * سرانجام ما چون شه كربلاست ( a 55 )

چو سردار لشكر شنيد اين سخن * بگفتا بشيران لشكر شكن

كه اين زمره چون شيعه حيدريد * ز خيل سپاه شه كشوريد

رسد گر بايشان ز غازى ستم * نمانند چون شمع تا صبحدم

چه خورشيد تابان نمايان شود * تمامى سيّاره پنهان شود

ز راى سپهدار شاه جهان * كه صاحب زمانراست صاحب قران

بياورد سردار لشكر ز جا « 2 » * جهانجوئى خان قلعه گشا

خميس عرب با سپاه از حصار * درآمد بميدان به صد زينهار

( 1 ) . ترك افلاك - خورشيد . ( 2 ) . اصل : بياورد لشكر سردار ز جا .