جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧

آمدن نواب عالى به شهر هرموز

بما آتش افكن شده همچو برق * گهى سوى غربيم و گه سوى شرق

بيا تا برين قوم پرخاشجوى * شويم از سر داورى روبروى ( b 54 )

سرلشكرى از سرداورى * بگفتا بسلطان آقا جرى

كه چون شاه را بر تو باشد نظر * در آبا سپاه خود از جا بدر

ببين در چه فكرند نصرانيان * ز اهل سپاهند يا كاروان

چنان كن كه با شيرمردان جنگ * زنى خويش را بر غراب فرنگ

بنصرانيان دستبردى نما * كه تا من رسم با سپاه از قفا

نخستين قدمرا چه بنهاد پيش * دل از خويش بنهاد و ياران خويش

كشيدند لنگر ز پاى غراب * ز دل صبر بردند از ديده خواب

زمانى رسيدند مردان بجنگ * كه شد عرصه بر اهل اسلام تنگ

ز افكندن توپ و تاب كمان * كه تيرش عدو را ندادى امان

امان الامان سپاه فرنگ * گذشت از سراى سپهر دو رنگ

چو كبكان كه افتند در چنگ باز * به خون ريختن پنجه‌ها « 1 » شد دراز

زدند و شكستند و بستند پاك * سرو گردن و دست اهل هلاك

غزاوت كنان مجمع غازيان * رسيدند در وادى خرفقان

سخن بشنو از روزگار خميس * كه ويرا چه آمد بنفس نفيس

چو از حال لشكر خبردار شد * ز عمر گرانمايه بيزار شد

از انديشه كردش چنين اختيار * كه هر كس كه دارد ز خويش و تبار

ز ترس سپاه شه كامياب * بريزد ز غيرت تمامى در آب

پس از فكر بسيار و راى درست * بجان بردن خود چنين راى جست

كه بندد در قلعه را چون فرنگ * كند با قزلباش خونخواره جنگ

( 1 ) . اصل : پنجها .