جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٣٣

راى زدن اهل فرنگ با اسلاميان و هلاك خود در ميان ديدن

زحل تيغ هندى كشيد از نيام * ز سرهنگ گردون گرفت انتقام

رخ اختر صبح گشت آشكار * بجايى طلايه گرفتش قرار

چو ديدند آن شيروان سپهر * كه شد آشكار از افق قرص مهر

بافسون چو هندو دگرگون شدند * ز ميدان افلاك بيرون شدند

فرنگان مكار بىاعتبار * چنين داده بودند با خود قرار

كه يكباره شد كار اسلاميان * ز راى و ز تدبير جنگ‌آوران

براى تماشا صغار و كبار * دويدند بالاى برج حصار

ولى غافل از صحبت غازيان * كه از همت خسرو مؤمنان

نديدند از آن فتنه يكذره باك * به يارى الطاف يزدان پاك

چو گشتند فازغ ز آسيب تن * ز بهر تلاقى ارباب فن

دليرى كه در درست او شاهباز * شود از سر تربيت سرفراز

هماى سعادت بفرمان اوست * جوانمردى آئين احسان اوست

به پيش نظر كردهء شاه دين * عزيزست چندان كه مؤمن بدين

بمانند افراسياب زمان * بنقب اندرون شد گذارا چنان

رساندند در جوف ان نقبها * ز پروردهء پيكر اژدها

در آنجا كه بودند آنكافران * بخوشحالى دل نظاره‌كنان

به باروت « 1 » چون تاب آتش رسيد * بيكباره آتش علم بركشيد

چنان برج را كوفت در يكدگر * كه يكباره گرديد زير و زبر

چو آن كافران در جهنم شدند * تمام قزلباش خرم شدند ( b 53 )

بقوم عدو شيون اندر برفت * قضا صحبت جنگ از سر گرفت

خبر برد در دم بنواب خان * كه آتش درافتاد بر دشمنان

( 1 ) . اصل : بباروط .