جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

راى زدن اهل فرنگ با اسلاميان و هلاك خود در ميان ديدن

زما گر خطائى زد از سهو سر * بتقصير ما از كرم درگذر

كه جنگ فراوان شه پرتكال * بملك يمن كرد در ماه و سال

بهر كس كه غالب شده خنجرش * ببريده در وقت فرصت سرش

هر آنكس كه گفته شها الامان * امان داده او را بمال و بجان

شما گر محبان پيغمبريد * كمر بستهء حيدر صفدريد

به خون ريختن قانعيد آنچنان * كه بر ما نخواهيد دادن امان

گر از شاه خود دور افتاده‌ايم * سر خويش در راه او داده‌ايم

درين دم شما بيرضاى خدا * بما مىكنيد اين همه ماجرا

روا نيست چندين جفا و ستم * كه عمر ستمگر شود زود كم

بما بيش ازين ظلم كردن خطاست * كه رسم مسلمان به صلح و صفاست

قضا و قدر هر دو در كار جنگ * ندارند چون تيغ بر آن درنگ

قضا گر بجنگست يار شما * قدر هم نخواهد گذشتن ز ما

به بينيم تا گردش چرخ پير * بكام دل كى شود دستگير

بترسيد از آن روز كز پرتكال * بيايد فرنگى بعزم جدال

چو مير سپاه اين سخنرا شنيد * ز روى غضب تيغ كين بركشيد

كه تا فرق آن نابكار دغا * كند در دم از قلعهء تن جدا

گرفتند « 1 » دستش بدم غازيان * و گرنه بدوزخ سپردى روان

جوابش چنين داد از روى كين * كه اى مرتد نابكار لعين

ز لشكر ببر بر كپيتان خبر * كه بسيار ما را مده دردسر

كجا قدرت ماست اى نابكار * كه صلح و صفا را كنيم اختيار

بود از شما نزد عالى سه تن * بذوق و صفا اندران انجمن

( 1 ) . اصل : گرفتن .