جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٢٨

در آتش زدن برج و حصار در مرتبه ثانى

كز آمد شدنهاى آن آهوان * نماند آرزو در دل مردمان

ز گلهاى الوان منقش زمين * چمن در لطافت چو ديباى چين

به بالاى تالار از تخت عاج * بفيروزى صاحب تخت و تاج

چو بنشست خان ممالك مدار * رسيد آيت نصرت قندهار

بپاداش گلبانگ فتح و ظفر * ز اقبال شاهنشه دادگر

ز طبل بشارت جهان كهن * بياراست خود را چو گل در چمن

حضور زمانه به جائى رسيد * كه شادى قلم بر سر غم كشيد

بدلها در خرمى باز شد * بهر گوشه‌اى بزمى آغاز شد

به مثل سراپرده آفتاب * كشيدند اردوى عالى جناب

شده سبزه تازه ز آب روان * ز صحبت دل پير گشته جوان

يكى داده دلرا بچنگ و رباب * يكى سر فرو برده اندر كتاب

در آرايش گردش روزگار * رسانده به جائى سرانجام كار

كه بر طاق ابروى او صبح و شام * رسد از زبان فرشته سلام

ز حسن سلوكش بخلق جهان * خلايق بامن و جهان در امان

به دوران او قدر اهل هنر * چو قدر گهر نزد صاحب نظر

زهى نامداران كه نام‌آوران * ز نام تو دارند نام و نشان

ز خونريزيش خان كشورستان * نماندى ز آثار آدم نشان ( a 35 )

ندارى خبر گر ز اقصاى روم * خبر دارى از حال اين مرز و بوم

پس از نقل اين حرفهاى عتاب * كه گشتى دل خصم از انديشه آب

يكايك از آن تحفه انتخاب * كه بودند بىمثل چون آفتاب

چو بگذشت در نزد شاه جهان * دعا كرد بر خان كشورستان

كه در دهر تا مادر دهرزاد * نظيرش زمانه ندارد به ياد

بتيغ و هنر هر چه گويم بجاست * يقين كز غلام شه اولياست