جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٢٧

در آتش زدن برج و حصار در مرتبه ثانى

نبودى ز دوران كسى سرگران * جز از سرگرانى رطل گران

گوزنان بمانندهء نخل تر * سر از چشمه دام كرده بدر

زمين در تبسم ز سم غزال * غزال از رميدن چو نقش خيال

. . . « 1 » از كباب شكار * شد آسوده از همت نامدار

تمامى اردو در آن پهن دشت * خوش آن عمر كز كامرانى گذشت

پس . . . « 2 » آسوده صف پناه * از آنجا برانگيخت موكب سپاه

و از آن صيد بعضى ز خورد « 3 » و كلان * بدرگاه اعلى فرستاد خان

بسى . . . « 4 » خود ياد كرد * ز روى جوانمردى آزاد كرد

بسى را ببعضى ملازم سپرد * كه تا در قراباغ شيراز « 5 » برد

بمانند سلطان باييقرا * كه خشنود ازو بود خلق خدا

امير ممالك به تدبير خويش * بطرحى دران مرز از اندازه بيش

حصارى براى شكارى كشيد * كه بر طاق كسرى سرش مىرسيد

چو مرغوله « 6 » در وى بسى پيچ و تاب * در آن صيد وحشى زياد از حساب

خرد در تعجب ز تدبير او * ز تيغ جهانگير و نخجير او

چو صيد رسيده شكار قضا * همى رفت و مىكرد رو در قفا

سر از جيب مشرق چو زد آفتاب * ز ماه نو افتاد كشتى در آب

درآمد چو باز سفيد سحر * غراب و شب تيره رفت از نظر

دلاور درآمد بنخجيرگاه * تماشا كنان با گروه سپاه ( a 34 )

بهر خانه‌اى يافت صحبت قرار * دران صبح عيد از صفاى شكار

( 1 ) . يك كلمه افتادگى . ( 2 ) . يك كلمه افتادگى . ( 3 ) . چنين است در اصل . ( 4 ) . يك كلمه افتادگى . ( 5 ) . قراباغ - موضعى در جنوب غربى شيراز و به فاصله حدود 20 كيلومتر از آن است . ( 6 ) . مرغوله - جغد .