جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦

در آتش زدن برج و حصار در مرتبه ثانى

ز آهو و آهو بره بيشمار * درآورد در مجلس نامدار

جهانديده خوانش بر خويش خواند * به آن شيرگير آفرينها رساند

بگفتا كزين دام و اين دامگاه * بود شغلى از بهر ذوق سپاه

و گرنه تو از چرخ و باز و شكار * شكار آورى بيحد و بىشمار

تو در عالم از ياريى بىنياز * زبان مىدهى ياد بر چرخ و باز « 1 »

چون آن دامرا بر فلك برفراشت * . . . « 2 » بمير شكارش گذاشت

بجمهور و صحرانشين و بلاد * چو آوازهء دولتش مژده داد

ز هر جانب آمد بسير شكار * سوار و پياده هزاران هزار

تمامى صحرا و كوه و كمر * شد آراسته از عنان و چپر

بشبها ز آتش زمين شد چنان * كه افتاد از پنجه شير ژيان

ز شور سپاه آهو از نقش پا * نظر بر نمىداشت شب تا صبا

ز انديشه رستخيز كباب * چراگاه خود را نديدى بخواب

دران دشت با گرگ درنده ميش * بهم يار گشتند و رفتند پيش

زبان پلنگان در آن انجمن * ز ضيق النفس سركشيد از دهن

ز بس صيد سر در سر هم نهاد * سر شير در پاى آهو فتاد

چنين دان كه چون خان لشكر شكن * بصيد افكنى شد در آن انجمن

در آغاز روزه چو اين راى ديد * شكارى بيكباره در صبح عيد

درآمد بدام از جنوب و شمال * ز هر قسم صيدى نه تنها غزال

ز پهلوى آن دام پر پيچ و تاب * كه پر ميفكند از شكوهش عقاب

يكى از سوارى اسبان بند * ز سير سوارى شده بهره‌مند

يكى گشته مايل بدام شكار * مع القصه بودى بصحبت مدار

( 1 ) . سراسر اين بيت چنين است در اصل . ( 2 ) . يك كلمه ناخوانا .