جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

[ دنبالهء داستان فتح هرموز ]

نمودى چو ايوان اركان خان * كه طاقست « 1 » در چار طاق جهان

چو از سير نرگس بپرداختند * سپرها بدوش اندر انداختند

مسلح چو گشتند از چپ و راست * ز سم فرس بر فلك گرد خواست

چو از خنده جان سوى بندر شدند * دو لشكر چو دريا بهم بر شدند

گرفتش چو لشكر بيكجا قرار * چنين راى زد خان دشمن شكار

كه سلطان فرزانه را با سپاه * فرستند ز دريا بدان رزمگاه

به همدم « 2 » فرستاد در دم رقم * كه در جنگ بر عرب نه قدم

رقم چون بسلطان پر دل رسيد * بدم نعره‌اى از جگر بركشيد

بگفتا كه تا خود رسانم بخان * شود تيره در پيش چشمم جهان

چهل سال شد كاندرين روزگار * گهى در يمينم گهى در يسار

بجار يساق « 3 » شهنشاه دين * جز از من نبوده كسى پيش بين ( a 32 )

كنون تا ببازد سپهر دورنگ « 4 » * كه من كرده‌ام اندر اينجا درنگ

بگفت اين و شد بر تكاور سوار * كه زنهار ايا يوسف ميرشكار

چنان شد كزان شير ميدان جنگ * گره شد نفس در گلوى فرنگ

چو بر قبض ارواح كافر دلان * به مردى كمربست خان زمان

بتركيب دشمن درآمد خلل * ز تيغ غضب بىجواز اجل

علمدار عالى بيامد به پيش * علمرا چو برداشت از جاى خويش

بتكبير نصرت زبان برگشاد * قدم در غراب توكل نهاد

سپاه سپهدار قلعه گشاى * درآمد برزم آزمائى ز جاى

به دريا نشستند چون ابر و باد * باميد كام و به قصد مراد

بيكجا نبى خان عاليمقام * بيكجانب اركان دولت تمام

( 1 ) . طاق - تك ، بىنظير . ( 2 ) . اصل : بهمدم . ( 3 ) . جار يساق - فراخوان جنگ . ( 4 ) . چنين است در اصل .