جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

[ وصف رزم امام قلى خان ]

ز انديشه خان لشكرشكن * بلرزيد همچون سهيل يمن

سپاه مظفر چو آمد ز راه * شدند از جدائى بهم عذرخواه

هنوز از تواضع نپرداختند * كه هرموزيان حيله‌اى ساختند

خبر شد بسردار زيبنده‌فر * كه اى در هنر يادگار پدر

بكوش از دل و جان به جنگ فرنگ * كه اينك رسيدم بميدان جنگ

تو گر شام داخل شوى در جرون * من آيم به صبحى ز دريا برون

چو واقف شدند از حساب نبرد * رخ جمله چون زعفران گشت زرد

گريبان يكى كرد چاك از هراس * درافكند آن يك به گردن پلاس

بگفتند تدبر اين كار چيست * كه كس خون ما را خريدار نيست

كنون شد بما روز مرگ آشكار * كه اين شير دارد سر كارزار

دو لشكر چو بستند صف در ميان * شدند از دو صف با هم آتش‌فشان

سراسيمه شد چرخ زنگارگون * كه آيا چو واقع شد اندر جرون

چو گردد دو قامة نبرد از ما * شود زان دو قامة قيامت به پا

چو ديدند اندر صف كارزار * شده آن دلاور برخشى سوار

عساكر بدور يل پرهنر * شده روبرو همچو شمس و قمر

به قصد هلاك يل جنگجوى * بتوپ افكنى شد يكى روبروى

كه تا بيگمان غلتد از روى زين * فتر پيكرش در زمان بر زمين

دلاور شد آگه ز كار قضا * ز ايماى الطاف شير خدا

چو شير خدايش نگه دار بود * در آن دم بيامد ز مركب فرود

چو آن پر دل از پشت زين شد جداى * درافتاد اسبش بساعت زيرپاى

غريوى برآمد ز اسلاميان * كه آيا چه شد بر جهان پهلوان

خداى جهان هر كرا هست يار * شود ايمن از صحبت كارزار

خدا چون نگهدار مردان بود * قضاى خدا حال گردان بود