جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٠١

گرفتن شهر هرموز و نويد فيروزى و آمدن به اردوى عالى

ز حال محمد شه نيكراى * كه باشد غلام شه اوليا

بخان عرض بايد نمودن چنين * كه نصرانيان پليد لعين

بهمراه خود برده اندر حصار * كه او هست با غازيان دستيار

شهى كاندرين مملكت سرور است * ز اولاد ادريس پيغمبر است

مبادا كه بر رغم دين پروران * فرنگى ز حلقش كند خونروان

چو اين حرف شد در ميان داد و خواست * جهانديده اسحق بر پاى خواست

چو شد ياورش همت غازيان * روانشد بپابوس خان زمان

بدرياى عمان چه خود را رساند * بجلبت نشست و بتعجيل راند

گهى باد شرطه نفس را كشيد * كه اسحق در نزد عالى رسيد

دعاى سپهبد چه بر جا « 1 » رساند * حكايات فتح جرون را بخواند

خبر داد از آن صحبت كارزار * كه واقع شد اندر سر بنكسار

ز كافر نهادان صورت پرست * كه بودند از بادهء كفر مست

ازيشان حديثى بكردش بيان * كه حيران آن كافران گشت خان

همه نوجوان ليك صاحب هنر * همه پهلوان ليك شوريده سر

نه آتش پرستند همچو مجوس * و ليكن بمانندهء قوم روس

كنند آب را اتش افشان چنان * كه سوزد بيكدم زمين و زمان

بى آتش يكى آهن سرد را * كند گرم و آتش زند مرد را

يكى از نظر خانه‌ها « 2 » را خراب * كند چون كتان در بر ماهتاب

خدا كرده بر غازيان ياورى * كه دارند بازوى زور آورى

ز اقبال شاهست و اجلال خان * كه غازى بود غالب دشمنان

ز توفيق يزدان جان آفرين * كه باشد بحكمش زمان و زمين

( 1 ) . اصل : جاى . ( 2 ) . اصل : خانها .