جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٩٩

گرفتن شهر هرموز و نويد فيروزى و آمدن به اردوى عالى

دو آتش بهم چون شرربار گشت * به سنجش سنان چون سر مار گشت

كماندار را تير خفتان شكافت * نشانه چنين بود و حلقوم و ناف ( a 45 )

كمربند كافر ز بيداد تيغ * ز هم پاره گشتى بمانند ميغ

گرفتند در پيش تيغ و سنان * تمامى كفار را غازيان

شدند آنچنان گرم خون ريختن * كه چون لاله شد سربسر انجمن

سحرگه كه خورشيد از آنروى آب * علم شد چو رايات مالك رقاب ( b 45 )

صف جنگ بر بسته شد تا ز خور « 1 » * كه تا رفت خورشيد عالم بدر

بمانند ميزان گردون دون * كه لنگر ندارد چو صاحب جنون

گهى از يمين و گهى از يسار * رجوع دو لشكر در آن كارزار

ز دلها چنان برد صبر و قرار * كه آرام معدوم شد بىقرار

كه بازوى فتح شهنشاه دين * نبودى اگر ياور مؤمنين

ز آشوب لشكر در آنجاى تنگ * شكستى صف اهل دين را فرنگ « 2 »

بتيغ ظفر صاحبان هنر * عدو را بكردند از خانه در

چو غالب بقوم اراذل « 3 » شدند * به شهر جرون جمله داخل شدند

گريزان شدند آنچه در شهر بود * به جائى كه انديشه رغبت نمود

فرنگان باقى به حكم قضا * چو در قلعه شهر كردند جا

ز تسخير شهر از دليران جنگ * بايشان سراى زمين گشت تنگ

هنوز اول صحبت جنگ بود * كه كافر نخستين دليرى نمود

شهيد اغلى از بهر قدر و شرف * شد اندر قدمگاه شاه نجف

سه روز و سه شب كرد آنجا مقام * بذوق دل و طاعت صبح و شام

حساب قضا با گروه فرنگ * فتاد اينچنين درگه صلح و جنگ

( 1 ) . چنين است در اصل . ( 2 ) . چنين است در اصل . ( 3 ) . اصل : ارازل .