جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٩٨

گرفتن شهر هرموز و نويد فيروزى و آمدن به اردوى عالى

كه در بحر انديشه چون پا نهم * بيكباره دل را به دريا دهم

درآيم ز گرداب بيم و هراس * چو گيرم به كف ساغر بىقياس

گذارندهء قصه روزگار * سخنرا چنين برد معنى به كار

كه چون نور خورشيد بالا گرفت * ز حد ثرى تا ثريا گرفت

ز دروازه شهر بند جرون * بيامد سپاه فرنگى برون

چو شد روبرو از دو جانب سپاه * بهم مشتبه شد رخ مهر و ماه

درآمد بميدان مردى چه مرد * بنيزه برآورد شور نبرد

چنان طبل هيجا فغان بركشيد * كه پنداشتى صور محشر دميد

غريو جرس از دم كره ناى * درآورد جنگ آوران را ز جاى

چو پيش از « 1 » سپاه اندر آمد نظر * غلامان عالى به قصد هنر

بايشان چو شد رخصت طرح جنگ * برفتند در پيش راه فرنگ

بپاى علم يوسف شيرگير * كمر بست از بهر نخجير شير

بمانندهء رستم آن پهلوان * چنان حمله آورد بر دشمنان

كه در يكدم از تيغ زهر آبدار * برآورد از جان كافر دمار

چو شد آن جهان پهلوان گرم جنگ * نياورد تاب غزاوت فرنگ

ببين كز تقاضاى چرخ كهن * چو رخ داد از انجم در آن انجمن

سپه يوزه يوزه درآمد ز آب * چو رستم به تسخير افراسياب

قزلباش دريا دل شير جنگ * نه بر توپ استاد و نى بر تفنگ

كشيدند در كلّه تكبير سر * دويدند چون شير بر يكدگر

( 1 ) . چنين است در اصل .