جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

معين كردن مستحفظان بسر قلعه مفتوحه قشم

ز آشفتگى آنچنانش زدى * كه از دست خود فرق خود بستدى

بفرمان خان ممالك ستان * كشيدند صف همچو كوه گران

كه تا هر چه فرمان دهد صف پناه * بجا آورند از دل و جان سپاه

بيا ساقى آن باده دلگشا * كه در خاصيت هست مرد آزما

به من ده كه دارم هوائى بسر * برنجم ولى از خمار سحر

درآور سرم را ز كاخ خيال * خلاصم كن از آرزوى محال

ز جام پياپى بده داد من * كه عالم شد از جا ز فرياد من

از آن روز كاين گردش آسمان * بگردش در افتاده با اختران

از آثار صنع خداوندگار * درين زير خرگاه سيمين حصار

ز تدبير كار قضا و قدر * بسى فتنه برخواست از اهل شر

ز سردى اين خاك مردم فكن * ز گرمى اثر نى در اين انجمن

جز از ملك شاه ولايت پناه * بجايى دگر كس نبردست راه

درين ملك اسلام و ايمان بجاست * كه از شيعيان شه اولياست

نه جائى كه صدق از بت و بت‌گرى است * زهى ناقصى اين چه دانشوريست

درين دم كه هستى آدم دميست * ز آدم يكى غايت انديش نيست

گرفتست آواز لاتقنطوا * زمين و زمان را بوجه نكو

همه زين ندا گوششان بسته است * گشاد از زبانست و از پا و دست

در رحمت از كفر اين كافران * عجب گر نبندد خداى جهان