جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٨٧

آماده شدن كفار در بندر عباسيه

ز دريا چو دانشور آمد برون * بباريد از ديده سيلاب خون

فتاد آتش رحلت اندر دلش * اجل داد در آخرت منزلش

چو ماهى كز آب افتد اندر سراب * فرو برد سر در نقاب تراب

فرنگان نديدند نيكو بفال * كه قاصد بماند ز راه سؤال

ولى چون حساب اينچنين رفته بود * بتدبير كارش چنين رخ نمود

يقين‌دان كه اين صحبت كارزار * شد از گفته آن سيه روزگار

سحرگه كه از حكم پروردگار * پراكنده شد لشكر از بنكسار « 1 »

جهانتاب خورشيد زيبنده فر * ز خرگاه گيتى بيامد بدر ( a 41 )

براى تغيّر هواى سپاه * بشد بندر گمبر و خيمه‌گاه

سپاه جهانگيرى عاليجناب * كشيدند از خيمه ميخ و طناب

ز پهلوى دريا بسان نسيم * گذارا شدند آن سپاه عظيم

براى نشيمنگه نامدار * كه باشد وجودش جهانرا مدار

بمعمارى و فكر تدبير راى * نباشد مقامى خوش و دلگشاى

شد از صندل و آبنوس و چنار * مهيا ز استادى اهل كار

به تالار چوبين كه اندر نظر * نمودى چو خرگاهى از سيم زر

به عباسيه در صباح و پسين * در آن قلب دربند و آن سرزمين

چو خطهاى قوس و قزح آن مقام * نمودى به چشم همه خاص و عام

چو تاريخ او قدرى از عقل خواست * بگفتا كه سر منزلى باصفاست

در آن جاى عالى بعزّ و وقار * چو بگرفت نواب عالى قرار

فرنگى رسيد و زبان برگشاد * باوصاف خان سكندر نژاد

كه اى صاحب عدل و تيغ و علم * توئى نامدار و توئى محتشم

( 1 ) . اصل : نكسبار .