جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٨٤

آمدن غازيان باردوى عالى و فتح نامه رسيدن [ به ] فارس

بجامع درآمد بصدق و نياز * سرنامه فتح را كرد باز

به بالاى منبر برآمد خطيب * كه نصر من اللّه فتح قريب

پس آنگه بنزد همه مؤمنان * بخواند اول و آخر شرح آن

ز مضمون آن نامه نامدار * همين ماند اندر جهان يادگار

كه بگرفته دستان اين داستان * چو شق القمر در تمام جهان

چراغ دل خلق هر انجمن * شده وصف تركان لشكرشكن

ز عرش خدا تا به روى زمين * گرفته سرآوازه آفرين

به آن بازوى فتح كاندر هنر * ز رستم زيادست و از زال زر

قضا را بود ميل چون بر جفا * مسلم نباشد كسى از قضا

ولى دست اقبال خان زمان * كه باشد سپهدار شاه جهان

چنان قلعه قشم را باز كرد * كه رستم گريزان شدى زان نبرد

از آن خواندن نامه دلگشا * بواعظ كرم كرد اسب و قبا

زرافشان چو شد منبر اندر زمان * فتادند در يكدگر سايلان

چنان شد كه از فيض مسكين نواز * به مقصد رسيدند اهل نياز

برون شد چو از جامع كردگار * رضا داد او بر مردم هر ديار

كه مجلس بگيرند و شادى كنند * براى بشارت منادى كنند

كه در روى دريا بقوم فرنگ * نكرده كسى چون قزلباش جنگ

بساز و صفا روز و شب دوستان * چو بلبل بجوشند در بوستان

بدين مژده از خرمى دمبدم * زدايند از لوح دل حرف غم

درين جزو دوران ناپايدار * كه بر وى نباشد جوى اعتبار

بشكرانه‌ى اينكه شاه و سپاه * باعداى دنيا و دين بسته راه

كه آرد دعا و ثنايش بجا * درين چارباغ طبيعت گشا

شناسنده‌اى نى ز اهل جهان * كه فرقى كند سود را از زيان