جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٨٠

در محاصره نمودن قلعه و امانخواهى كافران و مژده فتح رسيدن بخان كشورستان

مغنى بگير ارغنونرا بدست * كه بىباده و ساز نتوان نشست

چو نبود بدنياى دون اعتبار * دلم را بساز طرب تازه دار

ببود و نبود زمانه مپيچ * كه كار جهان جمله هيچ است هيچ

چنان كن كه چون بگذرى از جهان * نيايد بچشمت زمين و زمان

كس از شغل دنيا چه طرفى نبست * خوش آنكس كه مست آمد و رفت مست

چنين گفت فرزانه تيز هوش * كه كارى كه صعبست در وى نكوش

شجاعت بجايى بياور به كار * كه بر خصم غالب شوى شيروار

سخن كن بجايى كه جايش بود * سزا ده بآنكو سزايش بود

نظر كن به كار و بتدبير و كار * پس آنگاه تخم اميدى به كار

مكن خانه بنياد در راه سيل * گر آسايش از خانه‌ات هست ميل

كه آخر ز طوفان و سيل و قضا * كشى رخت هستى بملك فنا ( a 39 )

چنان بگذران در سراى سپنج * كه ايمن شوى از قضاياى رنج

ثوابى بكن تا نيابى عذاب * كه فاللّه خير و حسن الصواب

از اين گفتگو بودم اين مدعا * كه آن كافر نابكار دغا

كه گفتارشان بود سحر حلال * سه رهبان دانشور از پرتكال

سبب شد بقتل گروه جرون * كه بر بحر لطمه زدى موج خون « 1 »

چو در نزد سردار زيبنده فر * گرفتند ترك فرنگى ز سر

( 1 ) . اين بيت و معنى در همين جا قرار دارد ، اما واضح است رشتهء كلام را قطع كرده است .