جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٨

روانه شدن نواب عالى بسر قلعه قشم

كه تا رزم اسلام و جنگ فرنگ * كند عرض بر شاه فيروز جنگ

بمحمود نامى جهانديده خان * كه از حاجى پير بودش نشان

چو فرمان بداد از سر عقل و راى * روانشد بدرگاه صاحب سراى

در آندم كه آن صاحب عدل و داد * جو نصر من اللّه را كرد ياد

بزد جارچى جار در هر گذر * كه لشكر باقبال فتح و ظفر

شوند از پى خان دوران روان * كه نزديك شد قتل نصرانيان

شد آراسته در زمان لشكرى * كه پيدا نمىشد بهر كشورى

چنان مركب از جا برانگيخت خان * كه اندر منو جان كشيدش عنان

در آن ره كه آن شير دل مىگذشت * ره شير شد بسته از سير و گشت

دو اسبه عساگر روان شد بتاب * كه گر تشنه مىشد نمىخورد آب

دو ماه تمام از تمام ديار * بشد لشكرى جمع بر نامدار

كه هر مرد بودى بهنگام جنگ * زياده ز صد مرد جنگ فرنگ

ز گلبانگ اسبان و طبل نبرد * ز هيبت رخ مهر و مه گشت زرد

چنان شد كه صحراى مينا و لار * بشد از طناب طويله حصار

شهيد اغلى آن شير لشكر شكن « 1 » * چو ديدش كه شد خيمه خان علن

برآشفت بر لشكر فتح جنگ * كه ديگر نماندست جاى درنگ

نگيريم اگر قلعه را در زمان * چگونه توان رفت در نزد خان

بقلعه چو از هر طرف توپ بست * تو گفتى طلسم فلاطون شكست

ز اكسير باروت آتش مزاج * كه الماس دارد به دو احتياج

ولى كرد جمع از حصارى بلند * به كف زلف خوبان گيسو كمند ( b 38 )

فرو برده خندق بقعر زمين * كه تا غرقه گردد در آن اهل دين

( 1 ) . اصل : لشكر شيرشكن .