جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٥

در قنباره افكندن كفار و شكست ايشان از دست لشكر اسلام

بكشتن علاجش نمىشد ز آب * كه آبش مدد مىشدى در عذاب

به آن آتش گرم چسبنده ناك * دوا چون نبودى جز از خاك پاك

دو لشكر بهم چون كشيدند صف * در آندم قمر شد ببرج شرف

بفيروزى روز نوابّ خان * ملايك دعا كرده در آسمان

گرفتند پيش ره يكدگر * ز زنار بند و ز زرّين كمر « 1 »

چنان شعلهء آتشى سركشيد * كه دودش بايوان كيوان رسيد

تن پهلوانان رزم آزما * گرفت آتش از فرق سر تا به پا

شد از تاب آتش كف پردلان * بمانند فانوس آتش‌فشان ( b 24 )

سر انگشت هر يك در آن كارزار * فروزان شده همچو شمع مزار

ز هر حلقه از جوشن آهنين * برآورده سر شعله سهمگين

چو آن شمع كز غم « 2 » فروزان شود * گدازد ز گرمّى و سوزان شود

رسيدى چو عضو دليران بهم * ز آتش دل جمله كردى ورم

تهمتن چو ديد آنچنان دستبرد * بزد نعره‌اى بر دليران كُرد « 3 »

شد آن شير لشكر شكن خشمناك * توكّل بكردش بيزدان پاك

بگفتا كه تا جان بود در تنم * به قصد شكست سر دشمنم

سنان من از پرچم نيل رنگ * نشان داده از فرق قوم فرنگ

ز تدبير جنگم كسى در جهان * نيابد بهنگام مردى امان

فرنگى كجا كينه ورزى كجا * كه من همچو خورشيدم آن چو سُها

چنين گر بود شيوه پرتكال * كه قنباره سازد ز كوزه سفال

سپاه من از كلّه كافران * بسازند قنباره بىامان

( 1 ) . مراد از « زنار بند » مسيحيان هستند كه در جامعه مسلمين ملزم به بستن زنار بوده‌اند . مراد از « زرين كلاه » نيز طبقه عاليه نظامى ايرانى است . در اينجا « زنار بند » فرنگيان و « زرّين كلاه » قزلباشان هستند . ( 2 ) . اصل : هم . ( 3 ) . چنين است در اصل .