جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٩

تشريف بردن صاحب قران به آب كرنگ و مهمانى كردن خان كشورستان

چو در عين چشمه ستونها رسيد * قضا چرم‌ها را ز هم بر دريد

چو بر چرم ايماى شمشير شد * در آب آن ستونها زمين‌گير شد

فكندند از هر طرف سنگ سخت * به بالاى آن سخت و زنجير تنگ

كه تا روى تخت و ستون سنان * پر از سنگ شد ليك سنگ گران « 1 »

مساوى چو شد سنگ بر روى آب * ستونهاى سيمين زرين طناب

برافراشت استاد صاحب هنر « 2 » * كه تحسين رسيد از قضا و قدر

در آن آب اركان دولت تمام * بكشتى نشستند در صبح و شام

ز آواز ساز و شراب و كباب * ز سير و تماشا « 3 » در آن روى آب

فلك بس كه از رشك در تاب شد * ز نظاره چشم فلك آب شد

ز بس شمع كاندر نظر برفروخت * ز شب تا سحر مه ز غيرت بسوخت

در آن دور آب از درون و برون * علمدار شد بر سر باستون

به روى ستونها بزرگان تمام * چو كردند تالار و ايوان تمام

براى تردد بماواى هم * كشيدند از خط دانش رقم

ره رفتن و آمدن ساختند * بره فرشى از تخته انداختند

بذوق و صفا خان عالى مقام * نينداخت يكساعت از دست جام

چهل روز با مطرب و جام ناب * فراغت هميكرد در روى آب

و ليكن ز دورى داود خان * كه او بود در نزد شاه جهان

چو ديدار او در دلش مىگذشت * گره مىشد اندر دلش سير و گشت

بهنگام مغرب چو آن سرفراز * چو برگشتى از راه نخجير باز

نشستى در آنجاى راحت فزا * كشيدى مى ناب و كردى صفا

بشبها چراغى برافروختى * كه چون شمع مى در قدح سوختى

( 1 ) . اصل : سنگگران . ( 2 ) . اصل مصراع چنين است : « برافراشت صاحب استاد هنر » . ( 3 ) . اصل : تماشاى .