جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٦٥

صفت تشريف فرمائى حضرت صاحب قران از فرح‌آباد جنت نشان به جانب اصفهان

شده باغ را دامن از ميوه پر * شده باغبان همچو غواص در

گريزان شده برّه از آهوان * بخرّم دلى در چمنها چران

ز بس گور گردد بصحرا دلير * دهن تلخ گرديده در بيشه شير

ز سير گوزن و ز شور كلنگ * بسوراخ سر برده گرگ و پلنگ

خرامنده كبكان بكوه و كمر * زده پنجه در پنجه يكدگر

تو گويى زنى كرده بازى و چنگ * ز خون كرده منقار و سرپنجه رنگ

دل باز در بازوى بازدار * دمادم طپان گشته بهر شكار

مى تازه هر دم به جوش و خروش * ز خميازه ساقى و نوش نوش

بفصلى چنين پادشاه جهان * روان شد ز اشرف سوى اصفهان

بدر زد سراپردهء سرخ رنگ * كه بودى برنگ پرند فرنگ

در و بود زرين ستونى به پا * كه بودى جهانرا ستون صفا

چو از جا شدى عالم از جا شدى * چو ماندى جهانى شكيبا شدى

جهانرا ازو گر نبودى قرار * نگشتى بفرمان او روزگار

فرازش يكى خشت بودى ز زر * كه بودى خراج جهان سر بسر

نشانده بهر توشه درّى خوشاب * كه بودى فروزنده چون آفتاب

كشيده بر اوج سما چون سحاب * نه قوس و قزح بلكه تير شهاب

بفرمان فرمان رواى جهان * شدى پيش خانه بهر جا روان

بهر پايه‌اش بود زرّينه پا * قصورى كشيده ز سر تا به پا

كمر بسته بودى بشام و سحر * بفراشى او قضا و قدر

چو ساعت ز بهر سفر شد يقين * درآمد ز جا شاه دنيا و دين ( b 21 )

چو شاه جوان بخت گردون شكوه * شكار افكن آمد بفيروز كوه

همى گفت دوران بگفتار حال * كه تا روز و شب گردد اى ماه و سال

بود تا بجا ساق عرش آله * زياده شود عمر عباس شاه