جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٦١

رزم جزم غازيان با سپاهيان و امان خواهى ايشان از تيغ جان ستان خان بن خان

سخن رفت از رهزن روى آب * كه هستند در دستبرد غراب ( a 20 )

جهانديده گفتا كه سلطان كُرد « 1 » * به بندر شود با دليران كُرد

مبادا كه دشمن بيابد ظفر * بر جلبتان را ز ميدان بدر

دگر باره مير سعادت پناه * درامد چو خورشيد در صبحگاه

بهمراهى خسرو خاوران * ز نو شد بسوى بنادر روان

بآرايش قلعه و شهربند * سپهبد در آن مرز لنگر فكند

ميانرا بفرماندهى بست تنگ * زمانى به صلح و زمانى بجنگ

درآورد از پا بناى قديم * بنا كرد حصنى بغايت عظيم

عمارت هميكرد مثل عجم * به برّ عرب از سپاه و درم

درم داد چندان بمعمار كار * كه داد از كرم داد آن شهريار

بآبادى آن ديار و مقام * بسى رنج بردش كه تا شد تمام

نخستين عمارت كه بنياد كرد * بمانند « 2 » هرموز آباد كرد

دگر مخطه و خطه « 3 » را با لوا * چنان كرد كز منزل دلگشا

به از او نبودى عمارت مقام * كه بودى ز خوبى به از مصر و شام

به انسان در خرّمى باز شد * كه در هر گذر بزمى آغاز شد

خوشا كاردانى كه هنگام كار * دهد ملكرا رونق از كار و بار

بفرزانگى چون فروزد چراغ * بفصل خزان گل برويد بباغ

ستايش كنندش ز پير و جوان * كزو باد راضى خداى جهان

بفيروزى روز دولت پناه * چو زد سكّه بر نام نامى شاه

از آنجا بخرّم دلى بازگشت * روانه باقليم شيراز گشت

بسى ارمغانى چو تاراج روم * به خود برد همراه از آن مرز و بوم

( 1 ) . چنين است در اصل . ( 2 ) . اصل : بمانندهء . ( 3 ) . مخطه و خطه در اينجا اشاره به قاعدهء تخطيط دارد كه همان تقسيم‌بندى شهر به محلات است .