جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٩

رزم جزم غازيان با سپاهيان و امان خواهى ايشان از تيغ جان ستان خان بن خان

كه از نو حصارى بصحن صحار « 1 » * بتدبير معمار اين روزگار

بسازند چون طاق كسرى بلند * كه تا بر مخالف شود راه بند

برابر چو شد عرض و طولش بهم * عرب را هراسى بود از عجم

چو در كار خواندند كار آگهان * ثناى خداوندگار جهان

بتوفيق فرمان ده روزگار * برآورد سر بر ثريا حصار

فرستاد سلطان ز نام‌آوران * تنى چند از بهر قوت روان

بسوى بنادر صد و سى غراب * كه تا لشكريرا نباشد عذاب

اميرى كه كلب على نام بود * كه مشهور و معروف ايام بود

اگر نيست چون زنگنه روز جنگ * جوانى كه بزدايد از قلب زنگ ( b 19 )

ولى مير آن قوم رزم آزماى * چو دريا بجوشش درآمد ز جاى

ز برّ عرب با هزاران اميد * ز دريا گذشت و بساحل رسيد

غرابى ز اسباب بسيار كرد * غرابى ز جنس و ز دينار كرد

غرابى بكردش ز ناز و نعيم * كه آماده بودى ز خوان كريم

بدينسان كه گفتم زياد از حساب * گرفت و گذارا شد از روى آب

چو اندر حوالى دبّه « 2 » رسيد * حرامىّ چند از فرنگى بديد

فرنگان دليرانه پيش آمدند * بدان مرد مردانه خود را زدند

خدا كرد كارى كه او سرافراز * چو صعوه گريزان شد از پيش باز

و گرنه نماندى ز نامش نشان * چو ياران رفته به روى جهان

دگر ره در آن روى دريا نيافت * ز ساحل بسوى عساگر شتافت

ضرورى بود چون به دريا نهنگ * به پيش ره كشتى آيد بجنگ

كنندش ز نعمت لبالب دهان * كه تا بگذرد از سر كاروان

( 1 ) . صحار - شهرى در عمان ساحلى است كه قلعهء مستحكمى داشته است و گاه آن را « سحار » و يا « شحار » نيز نوشته‌اند . ( 2 ) . دبّه - نام چند نقطهء ساحلى عمان است .