جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٣

رفتن نواب امام قلى بيك به مدد سردار اسلاميان

چو گشتند آسوده از درد و داغ * رساندند باز از سر نو دماغ

پس آنگه جوانان پشته سوار * شدند اندر آن دم باسبان سوار

چو برخاست آوازه طبل جنگ * زبان بست از نعره شير و پلنگ

به پيل دمان زد چو بند و كجك « 1 » * قرار از زمين رفت و صبر از فلك

ز بانگ هياهوى اسبان جنگ * گريزان شد از بحر عمان نهنگ

چو اعرابيان صحبت كارزار * بديدند از لشكر نامدار

بجمازهء بادپا در زمان * نشستند هر يك ز رزم آوران

ز قلعه گذشتند و پيش آمدند * بشير افكنان خويشتن را زدند

در آن رزمگه ادهم ديوزاد * بجلوه پرى بود و در تگ چو باد

نمودى سيه جامهاى عرب * بر روى غازى بمانند شب

عنانها فكندند از هر دو سر * زدند از دو سر تيغ بر يكدگر

قزلباش در چشم اعرابيان * نمودى چو خورشيد در آسمان

به پيچ كمان و بخّم كمند * يكى مىكشيد و يكى مىفكند

شد از تاب تير و در آن كارزار * جزائى ز روز جزا آشكار

ز آتش فشانى توپ گران * شد ارزان در آنجا گرانى جان

برآمد ز دود دماغ تفنگ * غريو امان از سپهر دورنگ

بناوك خورى ناقه را شد دهان * بمانندهء جعبه تيردان

شترها كه در سيبه صف بسته بود * چو ديدند كز خون روان گشت رود

ز گرمى خون و ز گلبانگ ناى * ندانست هر يك سر خود ز پاى

ز بيم سنان اندر آن رستخيز * تمامى نهادند رو در گريز

بيمن خداوند و اقبال بخت * چنان شد باعرابيان كار سخت

( 1 ) . كجك - چوبى است در دست فيل‌بان .