جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٢

رفتن نواب امام قلى بيك به مدد سردار اسلاميان

بفرمان اقبال و توفيق بخت * چو بنشست خورشيد خاور بتخت

درآمد ز دروازهء شهر بند * دلاور جوانان مشكل پسند

بروز غزا هر يكى در هنر * زدى پنجه در پنجه شير نر

ز بس كز پى هم سپه مىرسيد * ز گرد سپه شد فلك ناپديد

سپهدار شاه آمد اندر زمان * بديوان گرفتن چو نوشيروان

بقدّ دلاراى آن ارجمند * دعا ميرسيدى ز چرخ بلند

بهيكل چو رستم بهيبت چو شير * بهمت چو حاتم به مردى دلير

توانا و دانا و صاحب خرد * بسان پدر بر خلايق مدد

نظر چون به چشم عدالت « 1 » گشاد * مراد دل دشمن و دوست داد

بمجرم چو افكند چشم غضب * بشد روز در چشم مجرم چو شب

يكى بااميد و يكى نااميد * جزا هر كه از كردهء خويش ديد

زهى سرفرازى كه از حسن ذات * وجودش سبب شد بقيد و نجات

مدار جهان تا ز خلقست راست * ستون فلك تا هميشه بپاست

قدش از جفاى فلك خم مباد * ز فرق همه سايه‌اش كم مباد

ضمير منيرش چو خوشيد باد * بعالم چو خورشيد جاويد باد

چون آن خان بن خان يكرنگ شاه * كه بر جملگى هست پشت و پناه

چو داد همه دادخواهان بداد * بديوان يكى رخصت جنگ داد

كه فردا بفرمان حىّ صمد * كزويم مراد و وزويم مدد

برانگيز لشكر به بحر جرون * روان كن ز حلق عدو جوى خون « 2 »

چهل روز در كشتى اسبان بند * نخفتند از پيچ و تاب كمند ( b 17 )

در آن بحر بودى بشام و سحر * خور و خواب هر يك ز خون جگر

( 1 ) . اصل : عداله . ( 2 ) . با توجه به گوشواره « چو بشنيد » در صفحهء بعد بايد شعرى با عبارت « چو بشنيد » آغاز شود .