تاريخ يزد ( فارسى ) — الصفحة ٧٤

در وصف حمام امير غياث الدين على 25

آب ندامت چو كند ديده طاس * لوث مفاسد ببرد از حواس

دل ز جهان سرد كن از مهر گرم * سينه پر آتش مژه پر آب شرم

بو كه توان كرد به حمام راز * كسب طهارت ز براى نماز

خاك بسر پاش ز گرماب چشم * پاك فرو شوى ز تن كبر و خشم

طاس پر از نقص هراسان بود * طاس تهى بالش جانان بود

مجمعه‌شان گر همه باشى دهان * خون خورى از زخم پياپى روان

شانه صفت گر همه دندان شوى * دستخوش گردش دوران شوى [ 36 الف ]

بس كه نگونسار درآئى به سر * گر همه يك مو خوش از آن درگذر

كيسه چو از دست تهى پر شود * زو صدف چشم تو چون در شود

استره كو هست به بند تراش * زود ببينى سر او زير پاش

چيست همانا دلت ار سنگ نيست * جز كه برين جانبت آهنگ نيست