تاريخ يزد ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩

غياث الدين على ص 69 س 15

( ص 209 ) نيز به صورت « شهاب الدين قاسم الطرازى » ذكرى شده است .

( 25 )

غياث الدين على ص 69 س 15

ذكر امير ( سيد ) غياث الدين على كه در چندين موضع ( به فهرست اعلام مراجعه كنيد ) اين كتاب مىآيد مربوط به يك شخص واحد نيست . حوادث و اخبار مذكور در اين موارد مربوط به دو قرن هشتم و نهم است . افراد اين نام را با تحقيق در مآخذ بشرح زير مىشناسيم :

1 - سيد غياث الدين على كه پس از شمس الدين صائن ، وزير شيخ ابو اسحق اينجو ( متوفى در 758 ) بود . در جامع مفيدى نقل شده است كه وى مسبب مبارزت و جنگ ميان شيخ ابو اسحق با مبارز الدين محمد بود .

اين غياث الدين محمد دو مدرسه يكى بنام غياثيه در محلهء سرريگ و ديگرى در محلهء چهارمنار بنا كرد ( تاريخ يزد ص 117 و 118 ؛ تاريخ جديد يزد ص 152 ؛ جامع مفيدى ذيل مجلس دويم ) .

وى در سال 746 در هنگامى كه شيخ بعد از هزيمت از يزد به طرف شيراز ميرفت به اتهام اينكه با زن شيخ رابطه داشت ، كشته شد .

تاريخ جديد يزد اين واقعه را بشرح تمام مينويسد ( ص 152 - 153 ) .

مآخذ ديگر : حبيب السير 3 : 282 - 283 ؛ دستور الوزراء 244 - 245 ، مواهب الهى : 161 ببعد ( و تاريخ آل مظفر نيز ) ؛ هفت اقليم ( اقليم هفتم ذيل يزد ) ؛ تاريخ عصر حافظ : 83 ، 85 ، 88 .

2 - امير غياث الدين على بن شهاب الدين « 1 » لطف اللّه حسينى كه معاصر شرف الدين على يزدى و صاحب تاريخ يزد بود . او نيز سمت وزارت داشت و در 845 درگذشت . ماده تاريخ وفات او در ص 133 درج شده است .

( 1 ) - لقب پدرش را تاريخ جديد يزد بدست ميدهد ( ص 108 ) .