تاريخ يزد ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠
باغ مهتر عليشاه فرّاش
شايد كه التماس كند خلعت مزيد * سعدى كه شكر نعمت پروردگار كرد « 1 »
و در آستانهء باغ ، سلطان جهانگير بن شاه يحيى طنبى عالى ساخته و آب [ از ] زير آن بيرون مىآيد ، و مؤلف اين رساله در وصف آن گفته :
اى جلالت فرش عزّت جاودان انداخته * گوى در ميدان وحدت كامران انداخته
پرتو نور جلالت تا ابد افروخته * عقل را وصف تو قفلى بر دهان انداخته
و هم در جنب درگاه ديگر اين باغ ساباطى عالى ساخته .
و حمّامى [ 69 ب ] و آسيابى مشهور به ده‌نيم ، حرم شاه يحيى سلطان پادشاه دختر شاه شجاع ساخته است . و در ميان باغ درياچهء عالى و قصرى در ميان [ درياچه ] ساخته و زورق بر روى آب انداخته .
باغ مهتر عليشاه فرّاش
باغ مهتر عليشاه فرّاش
باغى به غايت وسيع است و دو نهر آب در آن جاريست ، با درگاه عالى و طنبى بر بالاى آن ، و در ميان باغ صفّه و پيشگاه و موضعى وسيع ، و بر بالاى آن دو طنبى متّصل يكديگر منقّش ، و جامهاى لطيف نهاده ، و در طرف ديگر حوضخانه‌اى منقّش به زر و لاجورد ، و چهار طرف چمن گل و نسرين و سرو و شمشاد نشانيده ، و داربند رفيع ساخته و از هرطرف چمنى و تمام از چوب پنجره
( 1 ) - از روى كليات چاپ محمد على فروغى ( طهران ، 1320 ) تصحيح شد . اين قسمت از قصايد سعدى است .