تاريخ مغول در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٨

سپاه

دستگاه لشكرى

دستگاه لشكرى

سپاه

سپاه

چنگيز خان به سپاه « 1 » به‌عنوان حامل جنبش گسترش‌طلبانهء مغولان توجه خاص معطوف مىداشت و در تشكيل آن از روى نمونه‌هاى ديرينهء مغولى شيوه‌اى پيش گرفت ، كه براى زمان‌هاى بعد ، چه در دربار قاآن و چه در دربار خان‌هاى ديگر مغول سرمشق گرديد .

دسته‌بندى سپاهيان كاملا از روى سيستم دهه‌اى انجام مىگرفت . 10 تن سپاهى ( اربن ) كوچك‌ترين واحد سپاه را تشكيل مىداد ، و در تحت فرماندهى يكى از سپاهيان قرار داشت ، كه در صورت موفقيت‌هاى جنگى ارتقاء مىيافت « 2 » . گروه‌هاى بالاتر از 100 تن ( يغون ) و 1000 تن ( منگ‌غان ) تشكيل مىشد - 000 ر 10 تن سپاهى واحدى را تشكيل مىداد ، كه به مناسبت تعداد افراد آن تومان ناميده مىشد « 3 » .

سرداران برجسته پيوسته از ميان اطرافيان فرمانروا ( نوكور ) انتخاب مىشدند .

سپاهيانى كه تحت فرماندهى اين سرداران قرار مىگرفتند ، موظف به اطاعت مطلق

( 1 ) - Ohsson I 386 - 406 ; Chara Davan 68 - 71 ( 2 ) - ر ك : ابو القاضى ج 1 : 135 ؛ رشيد الدين / برزين d 181 ، 190 ؛ Polo / Pauthier 254 f . ( 3 ) - جوينى ج 1 : 23 ص ب ؛ M . Parisiensis VI ( Addit ) 112 ; J . P . Carpini / Wyngaert 64 f . , 76 f .