تاريخ كامل ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٣

قطب الدين محمد غورى

وى افتاد . گويند غوريان را نسب به ضحاك مىرسد .

اسماء سلاطين غزنويه ازين قرار است :

سبكتكين و او در سنه 365 هجرى جلوس بر تخت نمود .

اسماعيل در سنه 387 .

محمود در سنه 387 .

محمد در سنه 421 .

مسعود در سنه 422 .

مودود در سنه 433 .

مسعود در سنه 441 .

على در سنه 441 .

عبد الرشيد در سنه 443 .

فرخ زاد در سنه 444 .

ابراهيم در سنه 450 .

مسعود در سنه 492 .

ارسلان شاه در سنه 507 .

بهرام شاه « 1 » در سنه 512 .

( 1 ) - در نفحات مسطور است كه : سبب توبهء شيخ سنائى آن شد كه : در زمستانى كه سلطان محمود به غزاى كفار بيرون رفته بود ، سنائى قصيده‌اى در سلك نظم كشيده متوجه اردوى سلطان شد . در اثناء راه ، به در گلخنى رسيد كه يكى از مجذوبان مشهور به لاى خوار ساقى خود را مىگفت : قدحى پر كن به كورى محمودك غزنوى ! ساقى گفت : محمود پادشاهى است مسلمان و به امر جهاد مشغولى مىنمايد . لاىخوار گفت : مردكى است ناخوشنود ، آنچه در دست وى آمده است ضبط نمىتواند كرد . مىرود كه مملكت ديگر بگيرد ، و آن قدح را دركشيده باز گفت : قدحى ديگر پر كن به كورى سنائيك شاعر ! ساقى گفت : سنائى شاعرى است فاضل و لطيف طبع . لاىخوار گفت : اگر وى را از لطف طبع بهره‌اى بودى به كارى اشتغال نمودى كه وى را به كار آمدى ، گزافى چند نوشته كه به كار وى نمىآيد و نمىداند كه او را براى چه آفريده‌اند . سنائى معاصر و مداح بهرام شاه بوده است ( حاشيه ، حرره ميرزا محمد على كشكول )