تاريخ طبرستان و رويان و مازندران ( فارسى ) — الصفحة ١٦٤
قسم دوم :
در ذكر حكومت متغلّبان از نوّاب خلفاء و داعيان دين عليهم الرّحمة و الغفران
در ذكر حكومت متغلّبان از نوّاب خلفاء و داعيان دين عليهم الرّحمة و الغفران
كه ابتداى اسلام در ممالك طبرستان بودهاند . و اين حكايت منقسم بر سه قسم است :
قسم اول :
قسم اول :
در تاريخ صد و چهل و چهار هجرى كه اصفهبد خورشيد در پلام ديلمستان به دست خود زهر بخورد و بمرد و نواّب خلفاء به طبرستان آمدند تا وقتى كه ونداد هرمزد و اصفهبد شروين ملك الجبال و استندار شهريار بن بادوسپان موافقت كردند و نواّب و امراى خلفا را از طبرستان اخراج نمودند و ولايت را به تصرّف خود درآوردند تا سنهء صد و شصت و نه بيست و پنج سال به تصرّف ايشان بود . بدين موجب :
ابو الخصيب سه سال .
خزيمه دو سال .
ابو العبّاس طوسى يك سال .
خالد بن برمك چهار سال .
عمر بن علاء هفت سال .
سعيد بن دعلج سه سال .
عمر بن علاء نوبت دوم سه سال .
عبد الحميد مضروب دو سال .
قسم دوم :
قسم دوم :
در وقتى كه مازيار را به قتل آوردند ، در تاريخ دويست و بيست و چهار هجرى كه داعى كبير خروج كرده بود و طبرستان را در حيطهء تصرّف آورده ، كه ميان تاريخين بيست و شش سال بود . بدين موجب كه :
حسن بن حسين بن مصعب عمّ عبد اللّه طاهر كه والى تمامت خراسان و طبرستان