تاريخ طبرستان و رويان و مازندران ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧
در تتمهء حكايت داعى الصغير و صورت خروج داعى الحق الى الحق ناصر الحق ابو محمد حسن بن على بن الحسن بن عمر الاشراف بن زين العابدين على بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم الصلوات
و به ازاء همراهىهاى سيد كه دربارهء او كرده بود . او هم حكم كرد كه لشكر به سراى سيد رفتند و جمله اموال او را به تاراج بردند ، اهل و عيال حضرت سيد را از خانه به در كشيدند تا مردم مروّت شعار بر حسن بن قاسم عيب كردند ، و سرزنش نمودند .
بعد از آن خود سوار شد و چند نفر را به نيزه بزد و آن پرده‌سرايان را بازستاندند و ليلى بن نعمان كه حضرت سيد او را نوبت اول نيابت گيلان داده بود و در قريهء نشكنجان اثر عمارت و خندق سراى او موجود است در سارى نايب امام بود ، چون اين خبر بشنيد به تعجيل به آمل رفت و درون خانهء حسن بن قاسم رفت ، و به زور و عنف انگشترى او را از انگشت بيرون آورد و نزد قلعه‌دار لارجان فرستاد تا امامت پناه را خلاصى داده بياوردند همچنان قاصد رفت و سيد را خلاص داد و آورد .
چون خبر به حسن قاسم رسيد كه سيد مىآيد سوار شد و تا قريهء ميله كه به سه فرسنگى آمل واقع است برفت . مردم آمل در عقب برفتند و گفتند كه : كرم سيد بيش از آن است كه ترا عفو نكند مىبايد ترا بازآمدن ، كه البته آنچه كرده‌اى به روى تو نخواهد آورد . حسن قاسم بازگرديد و نزد سيد رفت سيد همچنان‌كه اهالى گفته بودند ، هيچ به روى او نياورد . اين‌قدر گفت كه ترا بدانچه كرده‌اى عفو كردم و اجازه فرمود كه به گيلان رود .
بعد از مدتى فرزند امام ، ابو الحسين احمد صاحب الجيش از پدر خود درخواه نمود و شفاعت كرد ، و حسن قاسم را از گيلان بازآورد و دختر خود را به دو داد ، و ولايت گرگان را استدعا كرد تا حضرت سيد به دو سپرد و برادر خود ابو القاسم جعفر بن ناصر را با او فرستاد و ايشان هر دو به اتفاق يكديگر به گرگان بودند . چون ابو القاسم جعفر با او بد بود او را بگذاشت و به‌درآمد و گفت : او با تو مخالف است ، و آنچه مىگويد به باطن غير آن در دل دارد !
چون او از حسن بن قاسم جدا شد ، حسن مذكور با تركان مقاومت نتوانست نمود . گرگان را گذاشت و به قلعهء كجين رفت و همهء زمستان آنجا بماند و تركان