تاريخ طبرستان و رويان و مازندران ( فارسى ) — الصفحة ١

در ذكر بنياد شهر آمل

در ذكر بنياد شهر آمل

در ذكر بنياد شهر آمل

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

چنين مروى است كه دو برادر از اهل ديلمستان كه بزرگى موسوم به يزدان و كوچكى موسوم به اشتاد بود بدان ولايت آمدند و هر يكى به موضعى اقامت كردند و بنياد عمارت و دهى ساختند . دهى را كه يزدان ساخت يزدان‌آباد و دهى را كه اشتاد داير نمود موسوم به اشتاد رستاق مشهور گرديد .

از اشتاد دخترى بوجود آمد كه ابرويش محراب دل عاشقان بودى و مويش پاىبند هربيدلان مىشدى . قضا را شبى در خواب ، نقشبندان خيالات صورت قشنگ آن دختر را به فيروز نام پادشاه بلخ نمودند به نوعى كه شيفتهء جمال او شده عنان صبر از دست بداد . چون صبح شد موبد موبدان را بخواست و آن حكايت را با او در ميان نهاد .

موبد موبدان در جواب شاه گفت : حديث عشق و فسق لايق رنود و اوباش است نه مناسب حال پادشاه و براى سلطان از اين مقوله مواعظ و نصايح بسيار بگفت . شاه اين سخنان بشنيد بر خود بپيچيد و روزى چند صبر كرد .

بالاخره ديد نمىتواند تحمّل نمايد شبى يك نفر از خويشان خود را كه موسوم بود به مهر فيروز نزد خود بخواند و واقعه را به او بگفت . مهر فيروز بعد از ثنا و دعاى پادشاه گفت : مسؤول پادشاه را انجام خواهم داد . فى الفور زمين ادب را بوسه داده بيرون