تاريخ سلسله سلجوقى ( زبدة النصره ونخبة العصره ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥

بيان به تخت نشستن سلطان عضد الدوله آلب ارسلان ابو شجاع محمد بن داود بن ميكائيل

بتدبير كارها را با آلب ارسلان ميراند نظام الملك از يگانه بودن عميد الملك در تدبير كارها حسد برد و زمانى در گرفتن و بند كردن او انديشه مىكرد . چون ماه محرم سال 459 دررسيد عميد الملك به جهت انس و پوزش نظام الملك را ملاقات كرد و مقابل وى دستمالى كه در آن پانصد دينار بود بنهاد . هنگامى كه عميد الملك از درگاه باز مىگشت بيشتر سپاه با او حركت كردند . آلب ارسلان از پايان اين كار بيمناك شد پس به گرفتن وى فرمان داد و او را بمرورود فرستاد .

عميد الملك يك سال در حبس و بند باقى ماند سپس سلطان دو غلام را بجانب او فرستاد . غلامان بر وى وارد شدند در حالى كه وى تبدار بود . و آگاهش كردند كه كشتن او كارى قطعى است . او را مهلت دادند كه غسل كند و وضو بسازد و توبه كند . او براى بدرود با خانواده‌اش به خانه شد و به مسجد رفت و دو ركعت نماز گزارد و خود را تسليم سرنوشت غيرقابل تغيير نمود .

از غلامان خشونت ديد و او را با شمشير زدند سپس سرش را گرفته براى سلطان كه در كرمان بود بردند . اما بدن عميد الملك در پارچهء بقچه‌اى كه برد پيامبر در آن پيچيده شده بود و وى از خليفه القائم آن را به هديه گرفته بود پيچيده شد . نيز پيراهنى ديبقى از پوششهاى مخصوص القائم خليفه در تكفين عميد الملك به كار رفت و در مقبره پدرش در كندر به خاك سپرده شد . مدت وزارت عميد الملك هشت سال و چند ماه بود . همواره آثار و مقام عميد الملك ديده مىشود و بر زبانها خواهد گرديد . عمر وى چهل و چند سال بود نيكوئى - هائى برتر از ديگران داشت و اخلاقش نيكو بود ولى به علت مانع بىباكى و بىاعتنائى به مردم و نهايت تكبر تدبيرى بد داشت كه ديگران را سبك مىگرفت .

دست بلندش از دلجوئى مردم سخت‌دل كوتاه شد و نتوانست حوادث خشن و سرسخت را نرم كند .

مؤلف گفت : موفقيت در امور به خانواده و نجابت و تربيت و دانش