تاريخ سلسله سلجوقى ( زبدة النصره ونخبة العصره ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٢

خلافت امير المؤمنين ابو جعفر الراشد باللّه فرزند المسترشد باللّه خداوند از هر دو خشنود باد .

ريخته را بار ديگر بر اركان صحيح استوار كرد . عقيده سلطان نسبت به وزيرش عز الملك بروجردى تغيير پيدا كرد پس وى را معزول ساخت و مالش را ضبط نمود و ذمه خود را به گناه آن مشغول كرد .

سلطان سپس مؤيد الدين مرزبان بن عبيد اللّه اصفهانى را از سمت طغراء به وزارت نشاند . مؤيد الدين همسرى از كنيزان مسعود داشت . زنى ترك و بىحيا و چيره بود . اين زن بر وزير حكومت مىكرد و فرمان مىراند .

زن عز الملك را درخواست نمود . عز الملك را به زن وزير تسليم كردند و او خفه‌اش كرد پس از آن‌كه وى را معلق آويخته و شكنجه‌اش داده بود .

عز الملك مانند كمال ثابت كشته گرديد و هركس روزى به منصب وى حسد مىبرد با عزل و قتل عز الملك او را شماتت مىكرد .

عز الملك بروجردى پيرمردى خوش‌رو بود با آنكه از مرز هشتاد سالگى گذشته بود با همه سالخوردگى از صورتش تروتازگى ظاهر بود .

از نظر اقبال و طالع اين وزير مردى بود در زندگى سعادتمند . در روزگار وزارت هم در دل‌ها داراى ترس و هيبت بود و هم براى پذيرائى آتش افروخته و خوان گسترده داشت .

نائب عز الملك نجيب الدين عبد الجليل بود كه تيرى صواب‌كار و پهلوانى ترس‌آور و شمشيرى برنده محسوب مىگرديد . اين نايب مىبريد و مىدوخت . تنه‌هاى درختان سالخورد خاندان‌ها را مىبريد و بس خانواده‌ها كه از ريشه درآورد . عقاب را از هوا پائين مىآورد و ماهى را از ته دريا بيرون مىكشيد . ماليات‌هاى تازه در بغداد ايجاد كردند و بر اجناس حقوق گمركى وضع نمودند .

مؤلف گفت : رضى الدين ابو سعد مستوفى سلطان مردى بود كه از بدى دور و مقامى تازه و نو داشت . رضى الدين از كسانى بود كه پدرم از