تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — الصفحة ٨٢٤

4 ) نمايهء اشعار

به هر سو شتابد از آن جايگاه * شود حلقهء لشكرى دام راه : 468

زهى خانهء شاه عالم پناه * كه هستى تو بر خان‌ها پادشاه : 646

خسرو فيروز فلك دستگاه * شاه فلك مرتبه عباس شاه : 9

هست بر صيد تنگ دام نگاه * گر فرازد به آسمان خرگاه : 679

برون راند چون از صفاهان سپاه * شدش دولت آباد آرامگاه : 444

مىجهد پران بدانسان ناوك شاه از دو صيد * كز دو عينك نگذرد صاف آن چنان نور نگاه : 593

كه از تاب خورشيد رخسار شاه * گرفتست دستى به پيش نگاه : 649

به اندازهء بحر نبود شناه * تصور درو كم بود چون نگاه : 647

به جايى رسيدى به اقبال شاه * كه افلاك را از سرافتد كلاه : 646

چو دربار چاچى كمان رفت شاه * تو گفتى كه در برج قوس است ماه : 592 ، 697

ز دريوزهء مهر رخسار شاه * پر از نور كردست كشكول ماه : 648

به روى مسند شاهى شهنشاه * فروزان گشته چون بر آسمان ماه : 671

بدارش بر اورنگ اقبال و جاه * بدور فلك تا بود مهر و ماه : 744