تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — الصفحة ٨١٧
4 ) نمايهء اشعار
نصيبش جوانى و عمر دوام * نشان تا ز چرخست و از دهر نام : 649
سعادت داشت با خود اين در و بام * يكى ديگر بر او افزود از نام : 684
اوج فلك هست ز بالاش كم * طاقش از آن پشت نمود ست خم : 437
در گنج معانى را گشادم * زبان تا دل به معنى غوطه دادم : 13
آن‌كه كند حرف سخايش رقم * رويدش از پنجه چو ناخن درم : 8
نمودى از آن را پر پيچ و خم * كواكب چو بر پشت ماهى درم : 458
بود از كثرت درون آن طلسم * بر مسمّى تنگ جاى صدق اسم : 595
بود خارش بدان عنوان ملايم * كه نتوان فرق كرد از موى قاقم : 702
قدرت او چون به كف آرد قلم * بر ورق شعله نگارد رقم : 10
درو سبزه از رفعت مرز و بوم * چو مژگان بود گرد چشم نجوم : 456
« ن »
بود دامنش زير كوه گران * ازين سو بدان نجنبد از آن : 648
حكمت حق چو پخت نان جهان * بود ذاتش خمير مايهء آن : 711
چو دل عاشق از خيال بتان * در دلش هست شعله‌ها تابان : 670